Sinds wij een echt roedeltje kregen (1992), zijn we begonnen met groepsfoto’s te maken.
We krijgen vaak te horen hoe doen jullie dat toch, ze blijven zo braaf zitten? Gewoon, heel simpel van pup af aan leren, even braaf te zijn, makkelijker gezegd dan gedaan? Nee, ik vind dat de honden hier een dusdanig goed leven hebben dat ik ook even een paar minuten van hun tijd mag vragen.
Ons 1e kleine clubje, Yorca, Dwarrel en Stoffel en jawel wij hebben ook een schimmeltje gehad, Jaime
Toen kwam Munchkin erbij en ons 1e eigen fokje Naughty
Daar kwam mijn grote favoriet erbij de Guilty!
En Rebeltje, toen wisten we nog niet dat deze beide dames onze basis waren van alle
lieve jemora’s cockers.
Wat waren we trots ons eerste zelfgefokte reu Chief,
maar keerzijde van dat was dat we zonder Stoffeltje verder moesten.
Zonder Dwarrel, het was een moeilijke hond in omgang, maar hij heeft een mooi leven bij ons gehad.
En daar kwam Teaser en kort daarachteraan de Kate, nou dat hebben
we geweten.... nog nooit zo’n dondersteen gehad!
Toen moesten we zonder Yorca verder, wat doet dat toch een pijn, deze lieverd had zoveel ellende in haar jeugd meegemaakt en wij waren baasje nr. 7, maar bij ons is ze nooit weggegaan en werd uiteindelijk de roedelleidster van alle cockers, iedereen had diep respect voor haar!
De roedel werd versterkt door Limit en Sneaky
De roedel was zo op zijn grootst, kleine Peanuts.. kwam zag en overwon ieders hart!
Jamie, we moesten het voortaan zonder schimmel zien te redden.
En daar kwam onze lekkere dikke teddybeer de Copper!
Nov.2008, helaas zonder Munchkin.
De 1e poging tot een nieuwe groepsfoto samen met Jones!
verder naar de volgende pagina:
eigen honden 1
Het begint erop te lijken!
Augustus 2009, met pijn in het hart, zonder Guilty.